FAAN OLGERS (IN DUTCH)

Faan Olgers vindt dat het niet aangaat iemand te doen gapen en daarom laat hij het gebruik van zogenaamde ijverigheids lijstjes het liefst achterwege. Vandaar dat we, op verzoek van de kunstenaar, u hier niet met tentoonstellingen, publicaties en CV prestaties zullen vermoeien.

Faan Olgers heeft zijn opleiding genoten aan de Rietveld academie te Amsterdam. Afstudeerrichting: vrije grafiek.
Les gekregen van : de schilder Les Metz, graficus Sok, schilder Brusse en schilder Melle.
De kunstenaar heeft gemengde gevoelens over zijn opleiding, omdat hij van zijn leraren soms niet veel kon leren en hij een enkeling ook als zeer onaardig ervoer.

Vanaf 1980 is Faan Olgers fulltime actief als beeldend kunstenaar. Dat betekent in het geval van beeldend kunstenaar Faan Olgers dat hij meer dan 60 uur per week, jaar in jaar uit in zijn atelier te vinden is. Geen nieuwerwetse kunstenaar met een baan van negen tot vijf waarin de helft van de tijd opgaat aan commerciële activiteiten. Faan Olgers creëert van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat, op alle dagen van de week, zijn volslagen unieke objecten.

Verstoken van een computer, fax, telefoon en mobieltje is hij onbereikbaar voor de buitenwereld en dat werpt zijn vruchten af in het werk. Zo verfijnd, geconcentreerd en toegewijd als de kunstenaar te werk gaat, kent zijn gelijke in deze wereld niet

Deze werkwijze weerspiegeld zich in de uiteindelijke kunstwerken die gerust devoot genoemd mogen worden.

De kunstenaar zelf blijft bescheiden over zijn werk. Hij zegt hierover het volgende:

Ik zie mijn dingen nog altijd als oefeningen. Ik ben voortdurend experimenteel bezig en heb geen geduld om trucks te herhalen. Altijd heb ik weer nieuwe ingevingen, waarvan ik nog minder dan een procent kan uitvoeren omdat ik er de tijd niet voor heb en dat terwijl ik altijd aan het werk ben. Een onoplosbaar probleem dus. Mijn werk heeft een sterk constructief karakter en wil opbouwend zijn. Het is formeel en expressief tegelijk en ik hecht waarde aan materiaal behandeling en aan kleine of verborgen details. Ik heb mijzelf uiteindelijk toegelegd op het creëren van ruimtelijke objecten, omdat ik meen dat daar een groter avontuur in mogelijk is. De mogelijkheden in de derde dimensie nemen exponentieel toe. Daar ligt voor mij de kans om een oorspronkelijk werk te ontfutselen aan een wereld die nog niet aan ons onthuld is. Ik geef het werk mijn volledige aandacht en werk geduldig en geconcentreerd. Mijn werk is vaak complex en tegelijk celebraal. De complexiteit geeft de werkelijkheid van het bestaan weer. De archetypische krachten waarmee ik het werk schep, werken als spiritueel ordeningsprincipe, wat de celebrale uitstraling verklaart. Ik volg geen stroming of school en ben daarom niet en vogue en in de mode. Dat zoek ik ook niet. Het publiek dat mij vindt, is altijd weer even blij verrast te ontdekken dat, de werken die ik maak, bestaan. Dat geeft mijn leven zin, net als de zin die ik ervaar bij het luisteren naar goede muziek. Hoe ontevreden ik ook vaak ben over mijn eigen werk, toch moet ik toegeven, dat als ik alles aanschouw, het allemaal de moeite waard is.